Foto´s Drente

Ik heb even geen tijd om de foto´s bij de bijbehorende tekst te zetten. Voor nieuwsgierige aagjes, heb ik de foto´s wel al op onze fotosite gezet. Klik hiervoor op de link hier naast.

Vrijdag

Helaas, we moeten al weer weg. Gelukkig wordt er voor ons schoon gemaakt. We hoeven alleen de afwas te doen en het bed af te halen.

Daarna zijn we samen naar Han van Hagen gegaan. Patrick vondt de etsen gelukkig ook mooi, dus heb ik ze als vakantiesoevenier gekocht. Ze zullen prachtig hangen boven het groene bureautje.

En daarna zijn we gewoon rechtstreeks naar huis gereden. De honden waren weer blij dat ze ons zagen. Maar het is nog niet over. Na het weekeind gaan we nog een weekje camperen met ons busje.

Donderdag

Eerst naar Culemborg. Want dat zou een oude vestingstad zijn. Dat was het ook, maar alles is verniewt. Helaas. Patrick is nog even het museum in geweest om de geschiedenis te bekijken, maar zelfs dat viel tegen.

Daarna zijn we naar Emmen gereden op zoek naar nog een paar hunnebedden. Emmen heeft er maar liefst 7, waarvan wij er 6 hebben gezien. Een daarvan is eigenlijk geen hunnebed, maar een langgraf. Iets wat alleen in Duitsland en Denemarken is gevonden. Verder hebben we nog een grafheuvel bezocht, maar daar was weinig aan.

Onderweg werden we heel lief door iemand geattendeert op het feit dat onze voorband lek was. We moesten dus nog even langs de kwikfit om dit te laten repareren.

´s Avonds hebben we lekker gegeten in Emmen, waarna we al weer terug naar ons huisje moesten.

Woensdag

Patrick is op de fiets naar een museum in Ommen geweest. En ik ben naar de markt in Staphorst. Dat wilde ik wel eens zien. Helaas is het dorp helemaal gemoderniseert. Wel op een mooie manier, maar bij zo iets bekents als Staphorst, verwacht je een autentiek dorp. Er lopen nog wat oudere dames in klederdracht, en het staphorster stipwerk wordt goed verkocht aan toeristen, maar verder viel het tegen.

In ons huisje hangen een aantal erg mooie etsen. En de kunstenaar, Han van Hagen, blijkt onze buurman te zijn. Wel is waar nog een eindje fietsen, maar toch. Even gebelt of ik terecht kon, waarna ik verwelkomt werd door zijn vrouw. Ik heb mijn oog laten vallen op 3 etsen die bij onze boerderij gemaakt zijn.

Net toen ik thuis kwam, arriveerde Patrick ook weer van zijn uitstapje. Eindelijk is het weer mooi weer, dus zijn we lekker in de tuin gaan zitten. Hij met een boek, ik met schilderwerk. Deze avond hebben wel lekker gebbqt.

Dinsdag

In de ochtend weer rustig aan gedaan. Na de lunch op de fiets naar Dedemsvaart. Daar zijn de tuinen van Mien Ruys, en die wilde ik wel eens zien. Ik begrijp waarom zij een beroemde tuinvrouw is geworden.

Dedemsvaart houd jaarlijks een feestweek, de Dedemsvaria. Vandaag was er kermis, een autorodeo en een tentoonstelling van oude machines. Leuk om overheen te lopen, we hebben ons dus wel vermaakt. Hier heb ik ook geinvesteerd in een fietstas. Ik was de fietsmand zat, dat werkt voor geen meter.

Na een lekkere pizza bij de pizzaria weer naar huis gefietst en de avond rustig doorgebracht.

Maandag

Maandag zijn we op tijd vertrokken. We wilden naar het hunnenbedcentrum. En dat bleek erg interessant. Ze hebben een hele uitleg over het trechterbekervolk, de mensen waarvan ze denken dat ze de hunnenbedden hebben gebouwd. Daarnaast staat uitgelegt waarom en hoe de hunnenbedden gebouwt zijn. Tenminste, dat gokken ze, want echt veel is er niet bekent uit die tijd.

Bij het centrum ligt ook een hunnenbed. En in het centrum een grafheuvel. Verder hebben ze een lemen boerderij gebouwt in de stijl die ze denken dat toen gebruikt werd.

Hierna zijn we naar het boomtoppenpad gegaan. Een pad met uitleg over bomen, ter hoogte van de toppen van de bomen. Ook leuk, maar inmiddels regende het weer.

Vervolgens wilde we naar Orvelte. Maar onze Tomtom had die plaats niet goed in zijn bestand staan, waardoor we een half uur uit de richting waren. Wel kwamen we langs het kamp Westerborg. Helaas sloot het een half uur later, wat te kort is om goed rond te kijken. Daar moeten we dus nog eens terug. Op de kaart naar Orvelte gereden, wat inmiddels ook gesloten was. Dit is een dorpje met een autentieke brink. Ook dicht is het erg leuk om er doorheen te lopen.

Zaterdag en zondag

Zaterdag eerst maar eens langzaam aan gedaan. Na de lunch eerst naar de Weem gelopen. Er loopt een pad van ons huisje, dat de Reest oversteekt, het beekje dat de grens vormt tussen Drenthe en Overijsel, naar dit informatie centrum. Hier is door stichting Overijsel een tentoonselling ingericht over de das, die hier huist. Daarna zijn we naar Dedemsvaart gegaan.

Daar hebben we de kalkovens bekeken en het turfmuseum bezocht. We kregen een rondleiding van een heel enthousiast meneer die ons veel kon vertellen. Blijkt dat ´onze´ Vecht, helemaal daar heen loopt, en vroeger via het water de Dedemsvaart, Dedemsvaart verbond met Amsterdam. De Dedemsvaart is met financiele hulp van meneer Dedem gegraven, en liep helemaal naar Culemborg.

Daarna zijn we naar Hardeberg gegaan waar een markt met tentoongestelde boerderijdieren zou zijn. Maar wij hebben zo geslakt, dat we pas om 16.00 uur kwamen aankakken, precies de tijd waarop de markt gesloten werd. Helaas, maar ach. Na het eten hebben we nog een rondje gefietst. Ruim 10 km. Bleek mijn achterband lek. Maandag maar eens op zoek naar een fietsenmaker.

Zondag zijn we naar Ootmarsum gegaan. De route er heen was heel erg mooi. Mooi landschap, mooie architectuur. We wilde naar het dorp omdat ik graag het werk van Ton Schulten wilde zien. Een kunstenaar van Hollandse bodem die nog leeft. Hij heeft, of eigenlijk zijn vrouw heeft, een galerie waarin voornamelijk zijn werk verkocht wordt, en er is een museum, helemaal gewijd aan Ton Schulten. En dat terwijl hij nog produktief is. Toevallig kwam hij net met zijn vrouw de gallerie uit toen wij er in wilde.

Het dorp Ootmarsum is opzich erg leuk om te bezoeken. Een oude, goed onderhouden kern, met veel leuke winkeltjes en veel gallerieen. Een aanrader dus.

Op de terugweg zijn we in het 1e dorp al weer gestopt. Eerst zijn we naar een watermolen gelopen, een wandeling van 3 km. Daarna zijn we in een gezellig en antiek restaurant gaan eten, genaamt tante Sien. Heerlijk gegeten. Helaas moesten we toen toch echt naar huis.