vrijdag, oktober 19, 2007

Afscheid

Het gaat goed en slecht met ons. Eigenlijk houd dat in dat het bedrijf lekker loopt en het druk is. Daarnaast hebben we voor Ecobouw ook al een aantal klussen binnen. Daar zijn we blij mee, het gaat ons goed. Maar het betekent ook dat we hard moeten werken, en dus minder vrije tijd hebben. Waardoor we sommige dingen moeten op offeren, helaas.

En zo komt er een eind aan onze volkstuin. Erg jammer. Maar dat wat begon als ontspanning, is nu een blok aan ons been daar we te weinig tijd hebben om hem bij te houden. En dat is ook niet leuk voor de buren, omdat zij de zaden van ons onkruid kado krijgen. Per 1 januari staat hij weer te huur voor iemand anders.

Afgelopen weekeind hebben we tijd besteed aan de oplevering van onze volkstuin. We hebben dit stukje grond gehuurt, en moeten het ook weer in redelijke staat achter laten als we stoppen met huren. Al het hout wat we erheen hebben gebracht als looppaden moest weg. De gereedschappen die er lagen moesten mee naar huis. En een aantal vaste planten, zoals de salie, wilde ik op onze eigen werft planten.


En dan is dit wat er overblijft, een lapje onkruid tussen het schuurtje van de ene buurman en de kas van de andere buurman in. We mogen nog oogsten tot december, en dan gaat de frees er over heen, zodat de volgende huurder een verse start heeft. We wensen hem of haar veel plezier, want het is erg leuk!

Nog een vlinder


Ik vond hem mooi. Deze vlinder die achter de timmerfabriek in onze tuin rond vloog. Ik ben ook even op zoek gegaan naar welke het is. Via http://www.vlindernet.nl/ kwam ik er achter dat het om een kleine vos gaat. Altijd leuk om te weten. Het blijkt dat dit een vrij algemene vlinder is. Had ik de grote vos gevonden, dan had ik een zeldzaam exemplaar op de kiek gehad. Ach, ik ben al blij met elke vlinder.

Paddestoel of zwam?

Wat is eigenlijk het verschil tussen paddestoelen en zwammen? Ik zou het echt niet weten. Terwijl het volgens mij hetzelfde is. Allebij schimmelsporen die zich ergens vestigen. Alleen de plaats van vestigen is volgens mij anders.

Deze, volgens mij een zwam, in mijn jeugd bekent als elfenbankje, hangt al weken aan deze boom langs een weg waar ik regelmatig kom. Maar op die momenten had ik geen tijd om te stoppen, of mijn fototoestel niet bij me. Ik heb wel mooi het verouderingsproces kunnen volgen. Net als bij mensen verdroogt de huid wat, en onstaan er rimpels. En de kleur verandert, in dit geval wat bleker. Heel interessant.


Ook mooi om te zien is dat hij uiteindelijk gebruikt wordt voor bewoning door allerlei beestjes. Zijn wij mensen misschien hierdoor op het concept flatgebouw gekomen? Jammer dat wij mensen dit concept zo fantasieloos hebben uitgewerkt, de flats in de natuur vindt ik mooier.
Dat doet me er aan denken. Gaudi, een wel bekende artiest en architect die voornamelijk in Barcelona heeft gewerkt, gebruikte wel de natuur als inspiratie bron. De meeste mensen vinden het prachtig en roemen zijn werk, en gaan graag kijken bij zijn kerk Sacrada Familias. Helaas vindt het tot op heden weinig navolging. Alleen in het milieu-vriendelijke wereldje vindt je af en toe wat aparte werken. Gelukkig begint dit natuur-vriendelijke steeds meer te leven. Mijn conclusie kan dus niet anders zijn dan dat er nog hoop is. Gelukkig. Misschien wordt de seniorenflat waar ik eens in zal wonen, gebouwt in de vorm van deze zwam.

Indian summer

Indian summer, oftewel een hele mooie herfst door alle verschillende kleuren herfstbomen, kan ook in Nederland. Maar dan moet het wel voor een lange periode, een maand of 2, niet zo veel, en zeker niet hard, waaien. En dat valt niet mee in zo'n kustlandje als het onze.



Toch zie je het overal om je heen ontstaan, al die kleuren. Deze foto is van vorige week, in een plaatselijk parkje, wat redelijk beschut ligt tussen een hoge dijk en een groot stuk bebouwing. En nu maar hopen dat die wind niet aanwakert. Want ik wil nog veel meer, en veel heftiger kleuren zien!

maandag, oktober 08, 2007

Dagpauwoog


Het was zulk mooi weer dit weekeind. Zonde om binnen te zitten. Zondag heb ik dus eerst een heleboel blad van de werft gehaalt, en ben daarna nog verder gegaan met het weghalen van alle brandnetels op de werft. Dit heeft geresulteerd in een complete groenbak vol met brandnetels. En het blad heb ik gebruikt om nog staande brandnetels onder te pletten.


Na afloop ben ik nog even achter de timmerfabriek in de tuin gaan zitten. En zoals altijd waren daar weer veel insecten aan het werk. Een week geleden had ik al een dagpauwoog gezien, en gisteren was hij er ook weer. Vroeger zag je die veel, maar inmiddels was het al jaren geleden dat ik de laatste gezien had.


Zo te zien heeft hij al een heel leven achter de rug. Zijn ene vleugel mist een oog. Maar ondanks dat is hij nog steeds indrukwekkent. Ik kan me goed voorstellen dat andere beesten schrikken van de ogen als hij zijn vleugels opent.

Meestervervalser

In het blad Felderhof stond voor de bouwvak een artikel over de meestervervalser Geert Jan Jansen. En aan het eind van het artikel stond dat je je op kon geven voor een lezing en rondleiding van hem zelf in zijn atelier. Dat wilde ik natuurlijk wel.

Tegen dat ik er aan toe kwam om mezelf op te geven, bleek het zo populair, dat beide data al volgeboekt waren. Jammer! Maar je kon je nog op een reservelijst laten plaatsen. Dan dat maar gedaan, je weet tenslotte maar nooit. Dat bleek niet voor niets, want een week van te voren kreeg ik bericht dat ik mocht komen afgelopen zaterdag. En zo was ik te gast op het kasteeltje vlak bij de afslag Bunnik, waar de meestervalser momenteel mag werken en wonen.


Geert Jan Jansen blijkt een hele simpathieke man. En de conclusie van de lezing, die ging over de start van en zijn carriere in het vervalsen, dat hij er eigenlijk in gerolt is door een beetje nood, een beetje geluk en een beetje toeval.

Daarnaast kun je niet anders dan bewondering hebben voor iemand die niet alleen een eigen stijl heeft ontwikkelt, maar daarnaast ook nog in staat is niet 1 maar meerdere stijlen van anderen na te bootsen. En dan ook nog zo goed dat de kunstenaars in kwestie (zoals Karel Appel himself) niet in staat zijn de nepperts van meneer Jansen te onderscheiden van de echte van hun zelf.


Hij is heel actief. Hij beweegt dus altijd, wat niet makelijk is als je een foto van hem wil maken. Voor zijn werk is het echter een zegen. Door zijn actieve karakter is hij ook heel produktief. Op het moment dat de Franse Gendarme beslag legde op zijn werk, stonden er maar liefst 1600 werkstukken in zijn ateliers.

En verder valt op dat een proffesioneel kunstenaar nog steeds kleurstalen maakt. Iets wat wij amateurs vaak weigeren om te doen (dit omdat we het vaak saai vinden, of denken dat we inmiddels goed genoeg zijn geworden om het niet meer nodig te hebben. Dream on.)


Wie geinteresseerd is in zijn levensverhaal, ik heb van de Avro een dvd gekregen waarop hij zijn levensverhaal vertelt. Erg interessant, en jullie mogen hem lenen als jullie willen.

vrijdag, oktober 05, 2007

Genieten

De foto is een beetje onscherp. Maar Tara zat zo overduidelijk te genieten, dat wil ik jullie niet onthouden. Die 2 zijn nou echt vriendjes.