Op dit filmpje staat heel goed weer gegeven de verhouding tussen de leeuw en de buffel waarover ik verteld heb. Ze moeten elkaar echt niet, en de buffel wil wraak.
Voor degene met een minder sterke maag, het karkas van de buffel staat er ook op. En als je goed kijkt, zie je de leeuwin achter het karkas liggen. Zij eet rustig door terwijl manlief het dispuut met de buffalo oplost.
Ik heb er ook nog een waarop de leeuwin prachtig in beeld komt terwijl ze eet van de kop van de buffalo. En een waar je haar hele stukken vlees van het karkas ziet aftrekken. Net zoals wij kluiven van een kip. De liefhebbers komen die maar een keer bij ons kijken.
Posts tonen met het label vakantie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vakantie. Alle posts tonen
zondag, augustus 31, 2008
Filmpje neushorens
Ik heb al verteld over de neushorens die we zagen in Sabi Sands. In deze groep van 5 waren er 2 die wilde kijken wie er sterker was. En zo dichtbij waren we. De man die je ziet is de tracker die voorop de jeep zit.
Ze begonnen al een poosje eerder, en gingen na dit filmpje nog even door. Erg leuk om te zien. En die kolossen zijn nog verrassent snel.
Ze begonnen al een poosje eerder, en gingen na dit filmpje nog even door. Erg leuk om te zien. En die kolossen zijn nog verrassent snel.
Filmpje uit Shakaland
Ik zag dat er een icoontje staat dat je tegenwoordig ook filmpjes kunt publiceren op je log. Dat ga ik dus eens uitproberen. Mijn fotocamera kan namelijk ook wat primitieve filmpjes maken, en dat heb ik natuurlijk gedaan in Zuid-Africa. Ze zijn wat wiebelig, niet altijd scherp, en raar afgebroken, maar ze geven wel een impressie van wat wij meegemaakt hebben.
Deze heb ik gemaakt in Shaka-land, waar een avond met traditionele dansen bij het programma hoorde.
Van jongs af aan doen ze allemaal mee. Ze zullen dan ook geen podiumvrees kennen zoals veel volwassenen van mijn generatie, en hij steelt natuurlijk enorm de show.
Deze heb ik gemaakt in Shaka-land, waar een avond met traditionele dansen bij het programma hoorde.
Van jongs af aan doen ze allemaal mee. Ze zullen dan ook geen podiumvrees kennen zoals veel volwassenen van mijn generatie, en hij steelt natuurlijk enorm de show.
woensdag, augustus 13, 2008
Op weg naar huis
We wilde niet in een keer de 700 km naar Johannesburg rijden, dus hebben we nog een tussen stop in Waterval onder, gelegen aan de weg bij Waterval boven. Het eerste stuk rijd je langs het Krugerpark naar het zuiden, en dat is nog echt Afrikaans. De mensen lopen langs de snelweg, fietsen tegen het verkeer in. Er staan stalletjes met fruit en souveniers langs de snelweg. Mensen staan te wachten op voor ons onherkenbare bushaltes. En natuurlijk staat de politie onderaan de heuvel te controlleren op snelheid. Hier heeft Patrick mee gemaakt hoe de politie gebruik maakt van een opportunitie, iets wat wij in NL corruptie noemen. Gelukkig heeft het maar €40,- gekost en we zijn een echte zuid-afrikaanse ervaring rijker.
Eenmaal op de grote snelweg, die nog steeds erg lijkt op onze N-wegen, wordt het landschap al gauw bergachtig en lijkt het op Zweden, of de Alpen. Onze laatste stop was in een berg-lodge. Wederom heel luxe, en we waren de enige gasten. En ze hadden in hun hoofd om ons een flink te verwennen. Terwijl wij de knopen van onze broeken niet meer dicht kregen, en dus besloten hadden om vast te beginnen met dieeten. Gelukkig waren we te laat aangekomen voor de high tea om 15.00 uur. Maar de sundowner zou uitgebreid geserveerd worden bij de pool om 16.00 uur. Patrick heeft maar gezegt dat ze voor ons geen moeite hoefde te doen en wij graag gewoon in de prachtige huiskamer annex bar zouden aanschuiven. Daar het apperatief om 19.00 uur was, gevolgt door het diner om 19.30 uur, hebben we de sundowner en het apperatief maar gecombineerd. En ook dit diner was weer een sterren-diner. We zijn deze vakantie zo verwent dat uit eten gaan in NL voor ons geen optie meer is. Thuis betalen we 6x zo veel voor nog geen 1/4 van de smaak en kwaliteit, laat staan de hoeveelheid.
We hebben die nacht weer heerlijk geslapen en de volgende ochtend hebben we genoten van een kopje thee bij de openhaard in onze eigen slaapkamer. Na weer een veel te uitgebreid en lekker ontbijt hebben we de boel weer ingepakt, en deze keer op zo'n manier dat het in een vliegtuig past. Nog 3 uurtjes rijden naar Johannesburg, en een vlucht die uitstekent verlopen is, zijn we nu weer thuis.
Eenmaal op de grote snelweg, die nog steeds erg lijkt op onze N-wegen, wordt het landschap al gauw bergachtig en lijkt het op Zweden, of de Alpen. Onze laatste stop was in een berg-lodge. Wederom heel luxe, en we waren de enige gasten. En ze hadden in hun hoofd om ons een flink te verwennen. Terwijl wij de knopen van onze broeken niet meer dicht kregen, en dus besloten hadden om vast te beginnen met dieeten. Gelukkig waren we te laat aangekomen voor de high tea om 15.00 uur. Maar de sundowner zou uitgebreid geserveerd worden bij de pool om 16.00 uur. Patrick heeft maar gezegt dat ze voor ons geen moeite hoefde te doen en wij graag gewoon in de prachtige huiskamer annex bar zouden aanschuiven. Daar het apperatief om 19.00 uur was, gevolgt door het diner om 19.30 uur, hebben we de sundowner en het apperatief maar gecombineerd. En ook dit diner was weer een sterren-diner. We zijn deze vakantie zo verwent dat uit eten gaan in NL voor ons geen optie meer is. Thuis betalen we 6x zo veel voor nog geen 1/4 van de smaak en kwaliteit, laat staan de hoeveelheid.We hebben die nacht weer heerlijk geslapen en de volgende ochtend hebben we genoten van een kopje thee bij de openhaard in onze eigen slaapkamer. Na weer een veel te uitgebreid en lekker ontbijt hebben we de boel weer ingepakt, en deze keer op zo'n manier dat het in een vliegtuig past. Nog 3 uurtjes rijden naar Johannesburg, en een vlucht die uitstekent verlopen is, zijn we nu weer thuis.Sabi Sands vervolg
Voor de ochtend-drive wordt je om 05.30 uur wakker gemaakt. Erg vroeg. Ondanks dat het een prachtige zonsopgang was, hebben we weinig gezien. Alleen een paar buffalo's en wat vogels. Maar door de kou van de vorige dag was de natuur wel heel mooi. Het was zo helder dat we de bergtoppen in de verte konden zien.
De middag-drive was veel beter. De nieuwe gasten waren nog niet gearriveerd, dus hadden we een prive-drive. Alleen de ranger en tracker, en een nieuwe medewerkster van de lodge zaten bij ons in de auto. Dus mochten wij vertellen wat we het liefste wilde zien. En dat is natuurlijk een kill door een katachtige.
We hebben een luipaard gevonden, black genaamt, die uit was op een impala. Heel mooi om te zien hoe ze dat aanpakt. Vol gedult en uit het zicht blijvend. Proberen om rekening te houden met zowel de wind als de zon. Op sommige momenten ziet ze er heel aaibaar en lief uit net als onze huiskat Scoobie, maar op andere momenten wordt je er weer aan herinnert dat ze echt gevaarlijk is. Ik weet nu ook waar de benaming tijgersluipgang vandaan komt voor die onhandige manier van voortbewegen die ze in het leger doen. De kat-achtige beheersen die vorm van lopen met je buik over de grond tot in de puntjes.
Slim zijn ze ook. Telkens als wij de motor van de auto starte om te verplaatsen voor beter zicht, maakte zij gebruik van het geluid om dichter naar de impala's toe te gaan. In het begin dacht Patrick dat wij haar stoorde in de jacht, maar niets was minder waar, we werden gewoon gebruikt als dekking.
Helaas heeft ze de kill niet weten te maken. Uit eindelijk kregen de impala's haar door en was de jacht van ruim 1 uur dus voor niets voor haar. Later die avond hebben we nog wel een luipaard gezien met meer geluk. Helaas hebben we haar jacht niet kunnen volgen. Onderweg terug naar de lodge hebben we nog een bushbaby gezien. De springen maar liefst 5 mtr van boom naar boom.
De volgende ochtend hebben we de ochtend-drive nog mee gemaakt voor we weer weg moesten. Nog een laatste leeuwin en olifanten, en het zat er weer op. Dit kon ik nog wel weken achter elkaar doen.
De middag-drive was veel beter. De nieuwe gasten waren nog niet gearriveerd, dus hadden we een prive-drive. Alleen de ranger en tracker, en een nieuwe medewerkster van de lodge zaten bij ons in de auto. Dus mochten wij vertellen wat we het liefste wilde zien. En dat is natuurlijk een kill door een katachtige.We hebben een luipaard gevonden, black genaamt, die uit was op een impala. Heel mooi om te zien hoe ze dat aanpakt. Vol gedult en uit het zicht blijvend. Proberen om rekening te houden met zowel de wind als de zon. Op sommige momenten ziet ze er heel aaibaar en lief uit net als onze huiskat Scoobie, maar op andere momenten wordt je er weer aan herinnert dat ze echt gevaarlijk is. Ik weet nu ook waar de benaming tijgersluipgang vandaan komt voor die onhandige manier van voortbewegen die ze in het leger doen. De kat-achtige beheersen die vorm van lopen met je buik over de grond tot in de puntjes.Slim zijn ze ook. Telkens als wij de motor van de auto starte om te verplaatsen voor beter zicht, maakte zij gebruik van het geluid om dichter naar de impala's toe te gaan. In het begin dacht Patrick dat wij haar stoorde in de jacht, maar niets was minder waar, we werden gewoon gebruikt als dekking.Helaas heeft ze de kill niet weten te maken. Uit eindelijk kregen de impala's haar door en was de jacht van ruim 1 uur dus voor niets voor haar. Later die avond hebben we nog wel een luipaard gezien met meer geluk. Helaas hebben we haar jacht niet kunnen volgen. Onderweg terug naar de lodge hebben we nog een bushbaby gezien. De springen maar liefst 5 mtr van boom naar boom.De volgende ochtend hebben we de ochtend-drive nog mee gemaakt voor we weer weg moesten. Nog een laatste leeuwin en olifanten, en het zat er weer op. Dit kon ik nog wel weken achter elkaar doen.
De laatste dagen in Sabi Sands
We moesten door, naar onze laatste stop. Helaas. Maar eerst hebben we 's morgens een bezoek gebracht aan de Olifant Sanctuary. Daar hebben ze 2 mannetjes olifanten die gebruikt worden voor educatie. Je mag ze dus aanraken en voelen. Geleid door de verzorger voel je het verschil van de huid op de slurf of de oren. Je voelt de voetzolen die gebruikt worden om boodschappen door de grond te zenden. Je krijgt uitleg over de klieren die net onder de ogen zitten, dat die gaan druppen als de olifant stres heeft. En daarna mag je een rondje rijden op de rug van de olifant, wat ik natuurlijk gedaan heb. Jeetje, paardrijden is er niets bij. Je zit echt heel hoog, en je benen zitten zo wijd uit elkaar dat je vast knijpen aan de rug van de olifant geen optie is.
Daarna door gereden naar onze laatste lodge. Die ligt in een gedeelte waar een aantal farmers hun hekken neergehaalt hebben, en zich hebben aangesloten bij het Krugerpark. Eigenlijk zit je dus op prive-terrein. Het verschil is dat Kruger een aantal geasvalteerde wegen heeft met veel bezoekers, en je soms het gevoel krijgt dat je in de Beekse bergen bent. Hier, in Sabie Sands, zijn geen geasvalteerde wegen, en heel weinig mensen. Het echte 'je bent in het wild' gevoel dus.
Ook hier hebben we weer een prachtig huisje voor ons zelf, zoals altijd riet gedekt. Maar het belangrijkste is, we gaan op game-drive met een ranger en een tracker. We mogen 4x mee, beginnent bij aankomst. En we boffen, we komen niet 1 neushoren tegen, maar wel 5 in een groepje. En 2 daarvan vonden het nodig in ons bijzijn eens uit te vinden hoe sterk ze zijn. Een vriendschappelijk partijtje worstelen was het resultaat.
Daarna zijn we naar een plek gereden waar de vorige dag een buffel was gevelt door leeuwen. Zo'n dier is zo groot dat ze het niet helemaal op kunnen en het dus achter laten voor andere. Nu zaten er ook een leeuw en zijn vrouwtje voor een maaltijd. En de gieren zaten al te wachten in de bomen tot ze er bij konden. Als of je naar de film Junglebook zit te kijken.
Helaas voor de leeuw was er een groepje buffels onderweg, en die dieren blijken wraakzuchtig te zijn. De gids vertelde dat de meeste leeuwen gedood worden door buffels. Vooral als leeuwen een buffel opeten, daar zijn ze het gewoon niet mee eens. In ons geval kwam het neer op een show van naar elkaar grommen en stoer doen. Echter, een leeuw vindt voedsel zo belangrijk, dat laat hij zich echt niet afnemen. En deze buffel besloot dat het het gevecht niet meer waard was. Dus vertrok hij weer met zijn vrienden. Heel indrukwekkent om te zien.
Onderweg hebben we nog een tijdje vertoeft midden in een kudde olifanten. Ze waren overal om ons heen. Inmiddels is er lang genoeg niet gejaagt in die omgeving, dus voelen ze zich voldoende op hun gemak. Hierdoor konden we toekijken hoe een babyolifant van een maand of 2 gezoogt werd door de moeder. Uiteindelijk was de kudde ons voorbij getrokken toen er nog een laat komer uit de bosjes kwam. Die had niet helemaal door het de vork in de steel zat en dacht dat wij hem probeerde af te scheiden van de groep. Oren wijd en luid trompetterend in gestrekte draf naar de groep toe. Zodra hij ons gepasseerd was kwam hij meteen tot rust. Het 'gevaar' van de kudde verliezen was geweken. Wat mooi om te zien.
Tijdens zonsondergang wordt er een plek opgezocht waar we veilig uit de auto kunnen voor een sundowner. Een drankje en een hapje dus. Waarna het ook echt donker is en we nachtdieren kunnen spotten. Deze nacht was het rustig, dus hebben we aandacht besteed aan de sterren. Het blijft prachtig hoe goed je hier de melkweg kunt zien. De avond wordt besloten met een diner bij het kampvuur met licht van lantaarns. Helaas bleek het vanavond het winter te zijn, het was heel erg koud. Gelukkig kregen we allemaal een deken om ons warm te houden.
Daarna door gereden naar onze laatste lodge. Die ligt in een gedeelte waar een aantal farmers hun hekken neergehaalt hebben, en zich hebben aangesloten bij het Krugerpark. Eigenlijk zit je dus op prive-terrein. Het verschil is dat Kruger een aantal geasvalteerde wegen heeft met veel bezoekers, en je soms het gevoel krijgt dat je in de Beekse bergen bent. Hier, in Sabie Sands, zijn geen geasvalteerde wegen, en heel weinig mensen. Het echte 'je bent in het wild' gevoel dus.Ook hier hebben we weer een prachtig huisje voor ons zelf, zoals altijd riet gedekt. Maar het belangrijkste is, we gaan op game-drive met een ranger en een tracker. We mogen 4x mee, beginnent bij aankomst. En we boffen, we komen niet 1 neushoren tegen, maar wel 5 in een groepje. En 2 daarvan vonden het nodig in ons bijzijn eens uit te vinden hoe sterk ze zijn. Een vriendschappelijk partijtje worstelen was het resultaat.Daarna zijn we naar een plek gereden waar de vorige dag een buffel was gevelt door leeuwen. Zo'n dier is zo groot dat ze het niet helemaal op kunnen en het dus achter laten voor andere. Nu zaten er ook een leeuw en zijn vrouwtje voor een maaltijd. En de gieren zaten al te wachten in de bomen tot ze er bij konden. Als of je naar de film Junglebook zit te kijken.Helaas voor de leeuw was er een groepje buffels onderweg, en die dieren blijken wraakzuchtig te zijn. De gids vertelde dat de meeste leeuwen gedood worden door buffels. Vooral als leeuwen een buffel opeten, daar zijn ze het gewoon niet mee eens. In ons geval kwam het neer op een show van naar elkaar grommen en stoer doen. Echter, een leeuw vindt voedsel zo belangrijk, dat laat hij zich echt niet afnemen. En deze buffel besloot dat het het gevecht niet meer waard was. Dus vertrok hij weer met zijn vrienden. Heel indrukwekkent om te zien.Onderweg hebben we nog een tijdje vertoeft midden in een kudde olifanten. Ze waren overal om ons heen. Inmiddels is er lang genoeg niet gejaagt in die omgeving, dus voelen ze zich voldoende op hun gemak. Hierdoor konden we toekijken hoe een babyolifant van een maand of 2 gezoogt werd door de moeder. Uiteindelijk was de kudde ons voorbij getrokken toen er nog een laat komer uit de bosjes kwam. Die had niet helemaal door het de vork in de steel zat en dacht dat wij hem probeerde af te scheiden van de groep. Oren wijd en luid trompetterend in gestrekte draf naar de groep toe. Zodra hij ons gepasseerd was kwam hij meteen tot rust. Het 'gevaar' van de kudde verliezen was geweken. Wat mooi om te zien.Tijdens zonsondergang wordt er een plek opgezocht waar we veilig uit de auto kunnen voor een sundowner. Een drankje en een hapje dus. Waarna het ook echt donker is en we nachtdieren kunnen spotten. Deze nacht was het rustig, dus hebben we aandacht besteed aan de sterren. Het blijft prachtig hoe goed je hier de melkweg kunt zien. De avond wordt besloten met een diner bij het kampvuur met licht van lantaarns. Helaas bleek het vanavond het winter te zijn, het was heel erg koud. Gelukkig kregen we allemaal een deken om ons warm te houden.
zondag, augustus 03, 2008
Krugerpark, veel beesten
Vandaag zijn we op eigen houtje het Krugerpark in gegaan. Zolang je in je auto blijft mag je daar vrij rond rijden. En we hebben heel veel gezien!
Na ongeveer 'n 1/2 uur in het park hadden we nog niets gezien. Niet eens een hert. Dus was ik al wat teleurgesteld, ongeduldig tiepje dat ik ben. Maar dat kwam helemaal goed. 's Morgens begonnen we met een grote bruinrode eagle, gevolgt door 3 leeuwinnen. Daarna zagen we olifanten oversteken met een baby. We hebben bij een poel 2 fisheagles gezien. Buffels net voor de koffie. En tussen tijds veel antilopen en herten.
's Middags hebben we een giraf gezien en weer nijlpaarden. Waarna we een luipaard in de boom zagen liggen met zijn gevangen prooi opgehangen aan een tak. We zagen een hyena mannetje langs de weg liggen met zijn vrouwtje verder op die haar 2 jongen zoogde.
Daarna een mannentjes olifant en tenslotte een leeuw en zijn vrouwtje die lag te poseren langs de weg! Zij lag verveeld met haar rug naar de weg in het lange gras. Maar hij lag echt op het randje van de weg te poseren. Als het Paris Hilton was geweest zouden we zeggen dat ze weer mediageil was. Het was echt net alsof hij de tijd nam om zoveel mogelijk mensen een goede foto van hem te laten nemen. Wat dan ook gebeurden. Hij zag eruit of hij genoot van al die aandacht. Grappig!
Wat een dag. Deze opsomming klinkt alsof het de gewoontste zaak van de wereld is, maar het was echt heel gaaf! We waren dan ook pas om 18.00 uur het park uit, precies op sluitingstijd.
Alleen nog de neushoren, dan is het helemaal af. Wat we verder nog zien is alleen maar mee genomen.
Na ongeveer 'n 1/2 uur in het park hadden we nog niets gezien. Niet eens een hert. Dus was ik al wat teleurgesteld, ongeduldig tiepje dat ik ben. Maar dat kwam helemaal goed. 's Morgens begonnen we met een grote bruinrode eagle, gevolgt door 3 leeuwinnen. Daarna zagen we olifanten oversteken met een baby. We hebben bij een poel 2 fisheagles gezien. Buffels net voor de koffie. En tussen tijds veel antilopen en herten.'s Middags hebben we een giraf gezien en weer nijlpaarden. Waarna we een luipaard in de boom zagen liggen met zijn gevangen prooi opgehangen aan een tak. We zagen een hyena mannetje langs de weg liggen met zijn vrouwtje verder op die haar 2 jongen zoogde.Daarna een mannentjes olifant en tenslotte een leeuw en zijn vrouwtje die lag te poseren langs de weg! Zij lag verveeld met haar rug naar de weg in het lange gras. Maar hij lag echt op het randje van de weg te poseren. Als het Paris Hilton was geweest zouden we zeggen dat ze weer mediageil was. Het was echt net alsof hij de tijd nam om zoveel mogelijk mensen een goede foto van hem te laten nemen. Wat dan ook gebeurden. Hij zag eruit of hij genoot van al die aandacht. Grappig!Wat een dag. Deze opsomming klinkt alsof het de gewoontste zaak van de wereld is, maar het was echt heel gaaf! We waren dan ook pas om 18.00 uur het park uit, precies op sluitingstijd.Alleen nog de neushoren, dan is het helemaal af. Wat we verder nog zien is alleen maar mee genomen.
zaterdag, augustus 02, 2008
Een hele week in 1 bericht
Aan de kust hebben we heerlijk geslapen met uitzicht op de zee. De volgende morgen lekker gewandelt, en daarna naar Shakaland voor uitleg over de Zulu's, en wat Shaka Zulu voor zijn volk heeft betekent.
Daar zijn we blijven slapen waarna we naar St. Lucia gereden zijn. Hier konden we meteen een riviercruise doen. We hebben hele grote crocodillen gezien en nijlpaarden, een hele familie. Ook veel vogels waren te bekijken.
De volgende dag hebben we lekker bij het zwembad gezeten, en aan het eind van de middag nog naar het strand gegaan. Daar hebben we aan de monding van de rivier weer crocodillen gezien en nijlpaarden en pelikanen. Onderweg terug naar ons wederom prachtige hotel zagen we nog aapjes en zeebraas.
's Avonds zijn we na het eten naar huis gelopen en kwamen nog nijlpaarden tegen die in de parkjes komen grazen. We zijn dus snel doorgelopen om onze auto te pakken zodat we ze eens goed konden bekijken. Gaaf!
De volgende ochtend hadden we een hele gave whalewatch op de zee. Door hoge golven uit de kust, en daar een groep humpback's gevonden die ons een show gaven. Skyspoten, uit zee springen en met je rug op het water vallen. Wel 8x ipv 1x! Tailwaves en swimby's. Het kon niet op. Dit was echt een kadootje!
Daarna zijn we snel naar Swaziland gereden. Ook dit was weer een hele mooie plek om te slapen. We sliepen in Reilly's Rock, in de slaapkamer waar prins Bernard ook altijd sliep. Reilly is overigens de man die de game parken heeft opgericht in Swaziland en de plaatselijke koning en het volk heeft geleerd dat dieren waardevol zijn.
De volgende dag hebben we gewandelt in het park en geluncht in het camp met een ranger. Bleek dat de Ted Reilly te zijn. Hij wist er ook al zo veel van en had zulke goed gefundeerde antwoorden op onze vragen...
Helaas moesten we vandaag weer weg. We zitten nu weer in Zuid Afrika, vlak naast Krugerpark. Wat we morgen gaan doen weten we nog niet. Waarschijnlijk het park in.
Tot nu toe hebben we erg geboft met alles. Ik hoop dat dit zo door mag gaan tot het end.
's Avonds zijn we na het eten naar huis gelopen en kwamen nog nijlpaarden tegen die in de parkjes komen grazen. We zijn dus snel doorgelopen om onze auto te pakken zodat we ze eens goed konden bekijken. Gaaf!De volgende ochtend hadden we een hele gave whalewatch op de zee. Door hoge golven uit de kust, en daar een groep humpback's gevonden die ons een show gaven. Skyspoten, uit zee springen en met je rug op het water vallen. Wel 8x ipv 1x! Tailwaves en swimby's. Het kon niet op. Dit was echt een kadootje!Daarna zijn we snel naar Swaziland gereden. Ook dit was weer een hele mooie plek om te slapen. We sliepen in Reilly's Rock, in de slaapkamer waar prins Bernard ook altijd sliep. Reilly is overigens de man die de game parken heeft opgericht in Swaziland en de plaatselijke koning en het volk heeft geleerd dat dieren waardevol zijn.De volgende dag hebben we gewandelt in het park en geluncht in het camp met een ranger. Bleek dat de Ted Reilly te zijn. Hij wist er ook al zo veel van en had zulke goed gefundeerde antwoorden op onze vragen...Helaas moesten we vandaag weer weg. We zitten nu weer in Zuid Afrika, vlak naast Krugerpark. Wat we morgen gaan doen weten we nog niet. Waarschijnlijk het park in.Tot nu toe hebben we erg geboft met alles. Ik hoop dat dit zo door mag gaan tot het end.zondag, juli 27, 2008
Zondag, nog meer schilderingen en de kust
Ook nu gaan we weer door. Maar niet voordat we in Giant's Castle gewandelt hebben en een grot gezien hebben met schilderingen.
Onderweg zijn we over een dirtroad gereden, die door een bosbouw gebied ging. En je komt ook door een gebied waar de lokale bevolking woont. En dat is heel anders als bij ons. Hier is toch wel armoe. En de huizen zijn vaak rond, leuk om te zien.
De schilderingen die hier zijn worden beschermt. Er schijnen 45 lokaties te zijn, waarvan er maar een te bezoeken is met gids. Die geeft uitleg en laat ook horen hoe de lokale talen zijn met veel geklik en gesis, ipv de woorden die wij gewent zijn. Hier waren heel veel schilderingen te zien, maar helaas vervagen ze al door natuurinvloeden.
Daarna gauw afgedaalt (ongeveer 200 km lang de bergen af) naar de kust voor ons volgende hotel. En ook dit is weer mooi. We hebben weer in het hotel gegeten. Voor een prikkie krijg je een heerlijke maaltijd.
En nu snel naar bed. De hoogtes van 3000 mtr (gelukkig ben ik nog steeds niet ziek geweest of misselijk door de hoogteziekte) en de wandelingen met lange autoritten zorgen dat we vroeg gaan slapen.
Oja, vandaag bavianen gezien. Die heel goed weten hoe ze een aap-veilige afvalbak gewoon open moeten krijgen. Slimme beesten.
Onderweg zijn we over een dirtroad gereden, die door een bosbouw gebied ging. En je komt ook door een gebied waar de lokale bevolking woont. En dat is heel anders als bij ons. Hier is toch wel armoe. En de huizen zijn vaak rond, leuk om te zien.De schilderingen die hier zijn worden beschermt. Er schijnen 45 lokaties te zijn, waarvan er maar een te bezoeken is met gids. Die geeft uitleg en laat ook horen hoe de lokale talen zijn met veel geklik en gesis, ipv de woorden die wij gewent zijn. Hier waren heel veel schilderingen te zien, maar helaas vervagen ze al door natuurinvloeden.Daarna gauw afgedaalt (ongeveer 200 km lang de bergen af) naar de kust voor ons volgende hotel. En ook dit is weer mooi. We hebben weer in het hotel gegeten. Voor een prikkie krijg je een heerlijke maaltijd.En nu snel naar bed. De hoogtes van 3000 mtr (gelukkig ben ik nog steeds niet ziek geweest of misselijk door de hoogteziekte) en de wandelingen met lange autoritten zorgen dat we vroeg gaan slapen.Oja, vandaag bavianen gezien. Die heel goed weten hoe ze een aap-veilige afvalbak gewoon open moeten krijgen. Slimme beesten.
Zaterdag, wandelen en meer rotsschilderingen
Helaas moesten we weg uit deze heerlijke lodge, maar gelukkig komen er nog meer mooi plekken. Onderweg zijn we eerst naar het noorden van Drakensbergen gegaan. Hier hebben ze een info-centre met uitleg over de rotsschilderingen, en een grot met meer schilderingen. Helaas was er geen gids, dus de grot hebben we niet gezien. Wel hebben we veel geleerd in het info-centre, en hebben we een mooie wandeling gemaakt.
Daarna moesten we snel door naar Mooi River, naar onze slaapplaats Hartford House. Een prachtige koloniale estate, waar ze renpaarden fokken. Dit doen ze zo goed dat een of andere sjeik daar ook zijn paarden stalt.
We hadden een prachtige kamer. En alles was zeer luxe! Het eten hebben we ook daar gedaan. En dat bleek een heel goed 5-gangen diner te zijn. Patrick was bang voor liflafjes, maar hij heeft gesmult. En na afloop bleek dat ze de dekens van onze bedden hadden terug geslagen, en een kruik in bed gelegt hebben. Dit was allemaal wel heel mooi en lekker.
Daarna moesten we snel door naar Mooi River, naar onze slaapplaats Hartford House. Een prachtige koloniale estate, waar ze renpaarden fokken. Dit doen ze zo goed dat een of andere sjeik daar ook zijn paarden stalt.We hadden een prachtige kamer. En alles was zeer luxe! Het eten hebben we ook daar gedaan. En dat bleek een heel goed 5-gangen diner te zijn. Patrick was bang voor liflafjes, maar hij heeft gesmult. En na afloop bleek dat ze de dekens van onze bedden hadden terug geslagen, en een kruik in bed gelegt hebben. Dit was allemaal wel heel mooi en lekker.
vrijdag, juli 25, 2008
Vrijdag, bushman paintings
In dit gebied blijken veel rotsschilderingen te zijn. En die wil ik natuurlijk zien. We konden inschrijven voor een wandeling met gids die een route over de estate ging lopen. Toen bleek dat nog niemand ingeschreven had, heeft ze de wandeling verandert naar de grot, zodat wij met gids de rotsschilderingen konden bekijken.
Daarvoor hebben we na het wederom heerlijke ontbijt verzamelt, waarna we de berg ingeklommen zijn. Jammer genoeg hebben toeristen voor ons, een groot deel vernietigt. Maar nog steeds was het erg mooi. De schilderingen werden aangebracht niet om de grot als leefomgeving op te leuken, maar om de geschiedenis van jagen en gevechten over te brengen op volgende generaties. Alle families hadden hun eigen verhalen op de muur, dus er zijn nog veel rotsschilderingen te bekijken.
Daarna zijn we naar de top geklommen waar we een magnefiek uitzicht hadden op de omgeving en het amphitheater van de Drakensbergen. Na het omdraaien van een steen hebben we een slang gezien, een grasslang, niet giftig of anders gevaarlijk. Ook hebben we een baby-scorpion gezien.
Na deze klim hebben we vakantie geviert door een dutje te doen. Heerlijk. Om 16.00 uur wordt hier thee en cake geserveeerd, wat ik natuurlijk niet kan overslaan. De avond zal weer gezellig zijn met een diner bij de openhaard, waarna we nogmaals heerlijk zullen slapen in onze hut.
Daarvoor hebben we na het wederom heerlijke ontbijt verzamelt, waarna we de berg ingeklommen zijn. Jammer genoeg hebben toeristen voor ons, een groot deel vernietigt. Maar nog steeds was het erg mooi. De schilderingen werden aangebracht niet om de grot als leefomgeving op te leuken, maar om de geschiedenis van jagen en gevechten over te brengen op volgende generaties. Alle families hadden hun eigen verhalen op de muur, dus er zijn nog veel rotsschilderingen te bekijken.Daarna zijn we naar de top geklommen waar we een magnefiek uitzicht hadden op de omgeving en het amphitheater van de Drakensbergen. Na het omdraaien van een steen hebben we een slang gezien, een grasslang, niet giftig of anders gevaarlijk. Ook hebben we een baby-scorpion gezien.Na deze klim hebben we vakantie geviert door een dutje te doen. Heerlijk. Om 16.00 uur wordt hier thee en cake geserveeerd, wat ik natuurlijk niet kan overslaan. De avond zal weer gezellig zijn met een diner bij de openhaard, waarna we nogmaals heerlijk zullen slapen in onze hut.
Donderdag, echt op weg
Vandaag zijn we echt op weg gegaan na een heerlijk ontbijt. De engelse invloeden zijn nog overduidelijk, dus we hebben gesmult van worstjes en bonen, en zalm en eieren. We zijn eerst bij een supermarkt gestopt voor water en brood voor de lunch, en daarna, zoals bij ons gebruikelijk, hadden we wat moeite om de goede weg te vinden naar onze bestemming. Maar ook dat is weer gelukt.
Eindelijk de stad uit en op de goede snelweg lijkt alles net zo verbrand als ze in Brasilie doen. Raar. En het is erg droog en dus bruin. Maar dat hoort bij het idee wat ik van Afrika heb.
Na 200 km moesten we van de snelweg af voor onze bestemming. Inmiddels waren we aangekomen in een bergachtig gebied. Het doet ons erg denken aan monument vallei in de USA. Onderweg zijn we gestop bij een stuwmeer, dat vindt Patrick altijd leuk om te zien. En daar hebben we onze eerste niet europese dieren gezien. Er stonden zeebra's te grazen. Eerst dacht ik dat het ezels waren, maar dichterbij bleken ze de bekende strepen te hebben.
Uiteindelijk zijn we in een uithoek terecht gekomen waar heel mooi onze lodge ligt. We hebben een eigen huisje, met een prachtig uitzicht over het dal. Het huisje is mooi riet gedekt en prachtig luxe aangekleed. 's Avonds wordt er geapperatieft rond 18.30 uur, waarna een heerlijk diner geserveerd wordt. Genieten.
Eindelijk de stad uit en op de goede snelweg lijkt alles net zo verbrand als ze in Brasilie doen. Raar. En het is erg droog en dus bruin. Maar dat hoort bij het idee wat ik van Afrika heb.
Na 200 km moesten we van de snelweg af voor onze bestemming. Inmiddels waren we aangekomen in een bergachtig gebied. Het doet ons erg denken aan monument vallei in de USA. Onderweg zijn we gestop bij een stuwmeer, dat vindt Patrick altijd leuk om te zien. En daar hebben we onze eerste niet europese dieren gezien. Er stonden zeebra's te grazen. Eerst dacht ik dat het ezels waren, maar dichterbij bleken ze de bekende strepen te hebben.Uiteindelijk zijn we in een uithoek terecht gekomen waar heel mooi onze lodge ligt. We hebben een eigen huisje, met een prachtig uitzicht over het dal. Het huisje is mooi riet gedekt en prachtig luxe aangekleed. 's Avonds wordt er geapperatieft rond 18.30 uur, waarna een heerlijk diner geserveerd wordt. Genieten.
Woensdag, op weg naar Africa
Het is zo ver. Eindelijk naar Zuid-Afrika, beesten kijken. Gisteren alle laatste dingen in gepakt en geregelt, vanmorgen vroeg op en weggebracht door mijn ouders naar Schiphol. Onze rechtstreekse vlucht naar Johannesburg vertrok maar een kwartiertje te laat. Dus na een lange zit kwamen we om 21.30 uur aan in Johannesburg. Daar werden we opgewacht door iemand die ons hielp de auto op te halen, en de goede weg naar ons hotel wees. Dat was wel goed, want wennen aan links rijden, en het stuur aan de verkeerde kant is genoeg op zo'n 1e dag.
We sliepen vlak naast het vliegveld op een plek waar 4 hotels waren en casino's. We hadden wat moeite onze kamer te vinden (we moesten toch ergens verdwalen, dat hoort tenslotte bij ons). Bleek dat wij een executif suite hadden. Onze slaapkamer was op 2 meter na net zo groot als ons hele appartement thuis! En hier hadden we ook nog een entree met zitje en toilet, een huiskamer met banken en grote tv, een hal met garderobe en toilettafel, en een badkamerzaal met toilet. Extreem. Dat belooft wat voor deze vakantie.
We sliepen vlak naast het vliegveld op een plek waar 4 hotels waren en casino's. We hadden wat moeite onze kamer te vinden (we moesten toch ergens verdwalen, dat hoort tenslotte bij ons). Bleek dat wij een executif suite hadden. Onze slaapkamer was op 2 meter na net zo groot als ons hele appartement thuis! En hier hadden we ook nog een entree met zitje en toilet, een huiskamer met banken en grote tv, een hal met garderobe en toilettafel, en een badkamerzaal met toilet. Extreem. Dat belooft wat voor deze vakantie.
maandag, november 05, 2007
1 november
En al weer 11 jaar getrouwd. En dat vieren we elk jaar. Deze keer zijn we naar het volksmuseum in Leiden geweest voor een tentoonstelling over ijs. Of eigenlijk het veranderende klimaat en wat dat doet met het ijs in de wereld en dus de wereldbewoners.
In de hal waren deze monniken bezig om een zandmandala te maken. Erg indrukwekkent. Wat nu als er iemand lomp is en flink tegen het platvorm stoot. Ik zou me doodschamen. En wat ik ook zo zonde vindt is dat deze mandala's altijd weer opgeruimt worden. Er zit zo inmens veel werk in, met zoveel gedult. Ik snap nu waar de term monnikenwerk vandaan komt.donderdag, september 06, 2007
Zondag
We kregen de geest, en reden om 09.00 uur op de snelweg onderweg naar Parijs. Ik wil Mona (Lisa) zien in het Louvre, en zondag lijkt ons een rustige dag. En inderdaad, de snelweg is heel rustig. Zo rustig dat we het aandurven om verder door te rijden waardoor we op de beruchte binnenste periferic uitkomen. Die waarover iedereen altijd verteld dat het zo druk is en een hel om te rijden. Viel mee, ook hier was het heel rustig.
We besloten af te slaan toen ik het bordje van de Metro zag, wat we gevolgd hebben tot we bij een grote rotonde kwamen waar de metro leek te zijn. Daar maar eens op zoek naar een parkeerplekje wat we eigenlijk meteen vonden bij een klein parkje waar een oudere meneer op een bankje zat. Die bleek goed engels te spreken, dus op onze vraag hoe bij het Louvre te komen gaf hij ons de tip om bus 71 te nemen, die kwam daar langs en deed er maar 10 minuten over. Nu nog het parkeerprobleem oplossen. Bleek ons parkeerplekje gratis te zijn op zondag. Helemaal goed.
Bus 71 vertrok vanaf de rotonde en kwam al met 5 minuten. En reed ons ook nog langs de Eiffeltoren. Kan niet beter. Bij de ingang van het Louvre stond een kraampje met broodjes, dus onze lunch was bij deze ook geregeld. En naar binnen gaan ging ook soepel. Iedereen stond in de rij bij de ene kassa, dus wij zijn maar door gelopen naar de kassa verder op waar niemand stond. Leek ons makkelijk. Waarna we snel op weg konden naar Mona.
En wat is Mona klein, en wat staan er veel mensen voor haar in de rij. Wel jammer, want ik had graag eens goed gekeken hoe ze nu eigenlijk in elkaar gekladdert is. Maar dat was helaas niet mogelijk door de grote mensen massa.
Gelukkig was er nog veel meer moois te zien daar in het Louvre. We hebben oa. een lange gang van een paar 100 mtr, of misschien wel 1 km met schilderijen over het geloof bekeken. En dan is het handig om Patrick bij je te hebben daar hij een grondige Bijbelkennis heeft. Dat is leuk kijken naar een schilderij als je het verhaal erbij kent.
Uiteindelijk nog even naar de Hollandse meesters geweest, maar na een paar uur dollen door zo’n enorm gebouw waren we moe. In de kelder bleek een tentoonstelling over de geschiedenis van het Louvre te zijn, incl. een wandeling langs de originele fundamenten van het oorspronkelijke gebouw. Het is begonnen als burcht, waarna het steeds iets groter werd. Het heeft nu nog de oorspronkelijke grote, alleen een gang, de gang die de tuin moet afsluiten, is er niet meer. Het voordeel daarvan is dat je nu vanuit het Louvre de Eiffeltoren kunt zien. Het werd niet duidelijk hoe die gang is gesneuveld.
We zijn weer op de bus terug gestapt na een muffin en een ijsje bij Haagendasz, konden nog even kijken naar de Eiffeltoren, en besloten bij terugkomst maar even te eten in de McDonalds. Het was tenslotte nog geen 19.00 uur en dan vindt je geen open restaurant in Parijs. En langer blijven als nodig is wilde we ook niet. In een stad slapen is volgens ons geen goed idee.
Na het eten hebben we gereden tot tegen zonsondergang, waardoor we Lille nog die avond bereikt hebben. Even voor Lille hebben we een plekje gevonden om te parkeren, zodat we de volgende ochtend makkelijk door konden rijden naar Oostende, ons volgende doel.
We besloten af te slaan toen ik het bordje van de Metro zag, wat we gevolgd hebben tot we bij een grote rotonde kwamen waar de metro leek te zijn. Daar maar eens op zoek naar een parkeerplekje wat we eigenlijk meteen vonden bij een klein parkje waar een oudere meneer op een bankje zat. Die bleek goed engels te spreken, dus op onze vraag hoe bij het Louvre te komen gaf hij ons de tip om bus 71 te nemen, die kwam daar langs en deed er maar 10 minuten over. Nu nog het parkeerprobleem oplossen. Bleek ons parkeerplekje gratis te zijn op zondag. Helemaal goed.
Bus 71 vertrok vanaf de rotonde en kwam al met 5 minuten. En reed ons ook nog langs de Eiffeltoren. Kan niet beter. Bij de ingang van het Louvre stond een kraampje met broodjes, dus onze lunch was bij deze ook geregeld. En naar binnen gaan ging ook soepel. Iedereen stond in de rij bij de ene kassa, dus wij zijn maar door gelopen naar de kassa verder op waar niemand stond. Leek ons makkelijk. Waarna we snel op weg konden naar Mona.En wat is Mona klein, en wat staan er veel mensen voor haar in de rij. Wel jammer, want ik had graag eens goed gekeken hoe ze nu eigenlijk in elkaar gekladdert is. Maar dat was helaas niet mogelijk door de grote mensen massa.Gelukkig was er nog veel meer moois te zien daar in het Louvre. We hebben oa. een lange gang van een paar 100 mtr, of misschien wel 1 km met schilderijen over het geloof bekeken. En dan is het handig om Patrick bij je te hebben daar hij een grondige Bijbelkennis heeft. Dat is leuk kijken naar een schilderij als je het verhaal erbij kent.Uiteindelijk nog even naar de Hollandse meesters geweest, maar na een paar uur dollen door zo’n enorm gebouw waren we moe. In de kelder bleek een tentoonstelling over de geschiedenis van het Louvre te zijn, incl. een wandeling langs de originele fundamenten van het oorspronkelijke gebouw. Het is begonnen als burcht, waarna het steeds iets groter werd. Het heeft nu nog de oorspronkelijke grote, alleen een gang, de gang die de tuin moet afsluiten, is er niet meer. Het voordeel daarvan is dat je nu vanuit het Louvre de Eiffeltoren kunt zien. Het werd niet duidelijk hoe die gang is gesneuveld.We zijn weer op de bus terug gestapt na een muffin en een ijsje bij Haagendasz, konden nog even kijken naar de Eiffeltoren, en besloten bij terugkomst maar even te eten in de McDonalds. Het was tenslotte nog geen 19.00 uur en dan vindt je geen open restaurant in Parijs. En langer blijven als nodig is wilde we ook niet. In een stad slapen is volgens ons geen goed idee.Na het eten hebben we gereden tot tegen zonsondergang, waardoor we Lille nog die avond bereikt hebben. Even voor Lille hebben we een plekje gevonden om te parkeren, zodat we de volgende ochtend makkelijk door konden rijden naar Oostende, ons volgende doel.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
