Bij nadere inspectie bleek een zeer goed vermomde rups van de stam opweg te zijn naar een zijtak. Ipv de hele route te lopen, stak hij gewoon over. Hierdoor zat zijn kont nog op de stam, en zijn kop al op de tak, waardoor hij een driehoek vormde. En precies op dat moment liep ik langs.
Als je er een close-up van maakt is het net een grafisch kunstwerk. En dan zie je ook heel goed hoe de stamper en het stuifmeel in zo'n bloem zitten. Hier komt het er met een soort kegeltje helemaal uit. Het doet mij denken aan zo'n grote digitale schotel waarmee ze proberen geluid uit de ruimte op te vangen.
Vooral hommels komen af op stokrozen. Die wentelen zich helemaal in het stuifmeel en zitten helemaal onder. Als je even blijft kijken naar zo'n hommel, lijkt het wel of hij helemaal high is van de stuifmeel. Ze gaan helemaal uit hun dak.
Deze vlinder was nog druk aan het oogsten tewijl ik aan het snoeien was. Soms kwam hij even uitrusten op mijn broek, waarna hij weer snel verder ging. Vooral dit soort vlinders met fel gekleurde patronen op hun vleugels vindt ik erg mooi. Ik laat dus ook altijd een bosje brandnetels voor ze staan, daar houden vlinders van.
De middag-drive was veel beter. De nieuwe gasten waren nog niet gearriveerd, dus hadden we een prive-drive. Alleen de ranger en tracker, en een nieuwe medewerkster van de lodge zaten bij ons in de auto. Dus mochten wij vertellen wat we het liefste wilde zien. En dat is natuurlijk een kill door een katachtige.
We hebben een luipaard gevonden, black genaamt, die uit was op een impala. Heel mooi om te zien hoe ze dat aanpakt. Vol gedult en uit het zicht blijvend. Proberen om rekening te houden met zowel de wind als de zon. Op sommige momenten ziet ze er heel aaibaar en lief uit net als onze huiskat Scoobie, maar op andere momenten wordt je er weer aan herinnert dat ze echt gevaarlijk is. Ik weet nu ook waar de benaming tijgersluipgang vandaan komt voor die onhandige manier van voortbewegen die ze in het leger doen. De kat-achtige beheersen die vorm van lopen met je buik over de grond tot in de puntjes.
Slim zijn ze ook. Telkens als wij de motor van de auto starte om te verplaatsen voor beter zicht, maakte zij gebruik van het geluid om dichter naar de impala's toe te gaan. In het begin dacht Patrick dat wij haar stoorde in de jacht, maar niets was minder waar, we werden gewoon gebruikt als dekking.
Helaas heeft ze de kill niet weten te maken. Uit eindelijk kregen de impala's haar door en was de jacht van ruim 1 uur dus voor niets voor haar. Later die avond hebben we nog wel een luipaard gezien met meer geluk. Helaas hebben we haar jacht niet kunnen volgen. Onderweg terug naar de lodge hebben we nog een bushbaby gezien. De springen maar liefst 5 mtr van boom naar boom.
De volgende ochtend hebben we de ochtend-drive nog mee gemaakt voor we weer weg moesten. Nog een laatste leeuwin en olifanten, en het zat er weer op. Dit kon ik nog wel weken achter elkaar doen.
Daarna door gereden naar onze laatste lodge. Die ligt in een gedeelte waar een aantal farmers hun hekken neergehaalt hebben, en zich hebben aangesloten bij het Krugerpark. Eigenlijk zit je dus op prive-terrein. Het verschil is dat Kruger een aantal geasvalteerde wegen heeft met veel bezoekers, en je soms het gevoel krijgt dat je in de Beekse bergen bent. Hier, in Sabie Sands, zijn geen geasvalteerde wegen, en heel weinig mensen. Het echte 'je bent in het wild' gevoel dus.
Ook hier hebben we weer een prachtig huisje voor ons zelf, zoals altijd riet gedekt. Maar het belangrijkste is, we gaan op game-drive met een ranger en een tracker. We mogen 4x mee, beginnent bij aankomst. En we boffen, we komen niet 1 neushoren tegen, maar wel 5 in een groepje. En 2 daarvan vonden het nodig in ons bijzijn eens uit te vinden hoe sterk ze zijn. Een vriendschappelijk partijtje worstelen was het resultaat.
Daarna zijn we naar een plek gereden waar de vorige dag een buffel was gevelt door leeuwen. Zo'n dier is zo groot dat ze het niet helemaal op kunnen en het dus achter laten voor andere. Nu zaten er ook een leeuw en zijn vrouwtje voor een maaltijd. En de gieren zaten al te wachten in de bomen tot ze er bij konden. Als of je naar de film Junglebook zit te kijken.
Helaas voor de leeuw was er een groepje buffels onderweg, en die dieren blijken wraakzuchtig te zijn. De gids vertelde dat de meeste leeuwen gedood worden door buffels. Vooral als leeuwen een buffel opeten, daar zijn ze het gewoon niet mee eens. In ons geval kwam het neer op een show van naar elkaar grommen en stoer doen. Echter, een leeuw vindt voedsel zo belangrijk, dat laat hij zich echt niet afnemen. En deze buffel besloot dat het het gevecht niet meer waard was. Dus vertrok hij weer met zijn vrienden. Heel indrukwekkent om te zien.
Onderweg hebben we nog een tijdje vertoeft midden in een kudde olifanten. Ze waren overal om ons heen. Inmiddels is er lang genoeg niet gejaagt in die omgeving, dus voelen ze zich voldoende op hun gemak. Hierdoor konden we toekijken hoe een babyolifant van een maand of 2 gezoogt werd door de moeder. Uiteindelijk was de kudde ons voorbij getrokken toen er nog een laat komer uit de bosjes kwam. Die had niet helemaal door het de vork in de steel zat en dacht dat wij hem probeerde af te scheiden van de groep. Oren wijd en luid trompetterend in gestrekte draf naar de groep toe. Zodra hij ons gepasseerd was kwam hij meteen tot rust. Het 'gevaar' van de kudde verliezen was geweken. Wat mooi om te zien.
Tijdens zonsondergang wordt er een plek opgezocht waar we veilig uit de auto kunnen voor een sundowner. Een drankje en een hapje dus. Waarna het ook echt donker is en we nachtdieren kunnen spotten. Deze nacht was het rustig, dus hebben we aandacht besteed aan de sterren. Het blijft prachtig hoe goed je hier de melkweg kunt zien. De avond wordt besloten met een diner bij het kampvuur met licht van lantaarns. Helaas bleek het vanavond het winter te zijn, het was heel erg koud. Gelukkig kregen we allemaal een deken om ons warm te houden.
Na ongeveer 'n 1/2 uur in het park hadden we nog niets gezien. Niet eens een hert. Dus was ik al wat teleurgesteld, ongeduldig tiepje dat ik ben. Maar dat kwam helemaal goed. 's Morgens begonnen we met een grote bruinrode eagle, gevolgt door 3 leeuwinnen. Daarna zagen we olifanten oversteken met een baby. We hebben bij een poel 2 fisheagles gezien. Buffels net voor de koffie. En tussen tijds veel antilopen en herten.
's Middags hebben we een giraf gezien en weer nijlpaarden. Waarna we een luipaard in de boom zagen liggen met zijn gevangen prooi opgehangen aan een tak. We zagen een hyena mannetje langs de weg liggen met zijn vrouwtje verder op die haar 2 jongen zoogde.
Daarna een mannentjes olifant en tenslotte een leeuw en zijn vrouwtje die lag te poseren langs de weg! Zij lag verveeld met haar rug naar de weg in het lange gras. Maar hij lag echt op het randje van de weg te poseren. Als het Paris Hilton was geweest zouden we zeggen dat ze weer mediageil was. Het was echt net alsof hij de tijd nam om zoveel mogelijk mensen een goede foto van hem te laten nemen. Wat dan ook gebeurden. Hij zag eruit of hij genoot van al die aandacht. Grappig!
Wat een dag. Deze opsomming klinkt alsof het de gewoontste zaak van de wereld is, maar het was echt heel gaaf! We waren dan ook pas om 18.00 uur het park uit, precies op sluitingstijd.
Aan de kust hebben we heerlijk geslapen met uitzicht op de zee. De volgende morgen lekker gewandelt, en daarna naar Shakaland voor uitleg over de Zulu's, en wat Shaka Zulu voor zijn volk heeft betekent.
's Avonds zijn we na het eten naar huis gelopen en kwamen nog nijlpaarden tegen die in de parkjes komen grazen. We zijn dus snel doorgelopen om onze auto te pakken zodat we ze eens goed konden bekijken. Gaaf!
De volgende ochtend hadden we een hele gave whalewatch op de zee. Door hoge golven uit de kust, en daar een groep humpback's gevonden die ons een show gaven. Skyspoten, uit zee springen en met je rug op het water vallen. Wel 8x ipv 1x! Tailwaves en swimby's. Het kon niet op. Dit was echt een kadootje!
Daarna zijn we snel naar Swaziland gereden. Ook dit was weer een hele mooie plek om te slapen. We sliepen in Reilly's Rock, in de slaapkamer waar prins Bernard ook altijd sliep. Reilly is overigens de man die de game parken heeft opgericht in Swaziland en de plaatselijke koning en het volk heeft geleerd dat dieren waardevol zijn.
De volgende dag hebben we gewandelt in het park en geluncht in het camp met een ranger. Bleek dat de Ted Reilly te zijn. Hij wist er ook al zo veel van en had zulke goed gefundeerde antwoorden op onze vragen...
Helaas moesten we vandaag weer weg. We zitten nu weer in Zuid Afrika, vlak naast Krugerpark. Wat we morgen gaan doen weten we nog niet. Waarschijnlijk het park in.
Tot nu toe hebben we erg geboft met alles. Ik hoop dat dit zo door mag gaan tot het end.
Onderweg zijn we over een dirtroad gereden, die door een bosbouw gebied ging. En je komt ook door een gebied waar de lokale bevolking woont. En dat is heel anders als bij ons. Hier is toch wel armoe. En de huizen zijn vaak rond, leuk om te zien.
De schilderingen die hier zijn worden beschermt. Er schijnen 45 lokaties te zijn, waarvan er maar een te bezoeken is met gids. Die geeft uitleg en laat ook horen hoe de lokale talen zijn met veel geklik en gesis, ipv de woorden die wij gewent zijn. Hier waren heel veel schilderingen te zien, maar helaas vervagen ze al door natuurinvloeden.
Daarna gauw afgedaalt (ongeveer 200 km lang de bergen af) naar de kust voor ons volgende hotel. En ook dit is weer mooi. We hebben weer in het hotel gegeten. Voor een prikkie krijg je een heerlijke maaltijd.
En nu snel naar bed. De hoogtes van 3000 mtr (gelukkig ben ik nog steeds niet ziek geweest of misselijk door de hoogteziekte) en de wandelingen met lange autoritten zorgen dat we vroeg gaan slapen.
Oja, vandaag bavianen gezien. Die heel goed weten hoe ze een aap-veilige afvalbak gewoon open moeten krijgen. Slimme beesten.
Daarvoor hebben we na het wederom heerlijke ontbijt verzamelt, waarna we de berg ingeklommen zijn. Jammer genoeg hebben toeristen voor ons, een groot deel vernietigt. Maar nog steeds was het erg mooi. De schilderingen werden aangebracht niet om de grot als leefomgeving op te leuken, maar om de geschiedenis van jagen en gevechten over te brengen op volgende generaties. Alle families hadden hun eigen verhalen op de muur, dus er zijn nog veel rotsschilderingen te bekijken.
Daarna zijn we naar de top geklommen waar we een magnefiek uitzicht hadden op de omgeving en het amphitheater van de Drakensbergen. Na het omdraaien van een steen hebben we een slang gezien, een grasslang, niet giftig of anders gevaarlijk. Ook hebben we een baby-scorpion gezien.
Na deze klim hebben we vakantie geviert door een dutje te doen. Heerlijk. Om 16.00 uur wordt hier thee en cake geserveeerd, wat ik natuurlijk niet kan overslaan. De avond zal weer gezellig zijn met een diner bij de openhaard, waarna we nogmaals heerlijk zullen slapen in onze hut.
De fokster van Sterre houd elk jaar een reunie voor de pups van haar hond Bonnie. Zo ook dit jaar. We zijn dus afgereist naar Friesland om daar met bijna alle broers en zussen van Sterre te gaan wandel. Tara mocht ook mee. Toevalig heeft ze dezelfde vader als de rest, dus dat is extra leuk. Bonnie heeft 2x een nest gekregen, en Sterre hoort bij het 1e nest. Van alle 2 de nesten is een aparte groepsfoto genomen.
Inmiddels zijn de puppy's geboren. En het blijft toch wel erg leuk. Maar ja, uit ervaring weten we dat 3 toch echt te veel is. Dan maar op mijn kiezen bijten en standvastig blijven. Gelukkig willen de buren ook een hond, maar willen daar niet te veel aan uitgeven. Een perfect match dus. Het ziet er naar uit dat dat wel goed gaat komen, en we dus binnen kort weer een jong hondje in de omgeving hebben. 
Posts
Alle reacties
