The Majestic Plastic Bag - A Mockumentary

Regelmatig ligt er op zondagochten een mail in mijn box van Ode magazine. Hier staan allerlei interessante artikelen in over milieu en mensen. Vandaag attendeerde ze op een video over plastic tassen. Hierin wordt je op een grappig manier herinnerd aan hoe fout het is om je plastic te verliezen. Eigenlijk moet je plastic helemaal vermijden. Maar ja, dat valt nog niet mee. Ondertussen is dit wel een heel leuk filmpje om te kijken.

Warm welkom

Gisteren zijn we met vrienden wezen eten bij Kameryck. Dit is altijd al een gezellig restaurant met een goede keuken. Tegenwoordig wordt je daar verwelkomt door nieuwe bewoners. Sinds deze zomer heeft een stelletje ooievaars restaurant Kameryck tot thuis gebombardeert.

Het was een prachtige avond en we hebben heerlijk op het terras gegeten met uitzicht op het meertje en de 9 holes pitch & put baan. Rond zonsondergang kwam de ooievaar van zijn hoge post op de schoorsteen naar beneden in het grasveldje. Naarmate er meer gasten vertrokken kwam hij steeds dichterbij. Uiteindelijk waren er nog maar 2 tafeltjes bezet en vondt de ooievaar het veilig genoeg om het terras op te komen. Zo dicht bij besef je pas hoe groot een ooievaar eigenlijk is. Een extra mooie ervaring tijdens een toch al geslaagde avond.

.

Een of andere bij

Een van de leden van de Biezewaard vertelde elke keer als ze haar hangplanten water gaf last te hebben van een bij. Naar mate de tijd vorderde waren er steeds meer bijen die vervelend deden als zij water gaf. Uiteindelijk waren er zo veel bijen geagiteerd na een rondje watergeven dat het tijd werd om de hangbakken eens nader te onderzoeken.

Eenmaal de plantenbakken leeg gehaald kwamen er allemaal kokertjes gemaakt van in vorm geknipte blaadjes tevoorschijn. Kokertjes die al in gebruik waren zaten prachtig dicht met een precies passend dekseltje, ook gemaakt en in vorm geknipt (of eigenlijk in vorm geknaagt) blad.


Als je een kokertje open maakt blijkt daar een grote druppel van iets wat lijkt op honing in te zitten. Daar bovenop zit weer een larve. Een vriend van mijn ouders is imker. Ik heb dus al eerder het verhaal gehoord over hoe een bij in een eigen kamertje opgroeit met een druppel honing als voedsel. Maar om het op deze manier te zien is toch wel erg intrigerend. Ze heeft nog wel verteld welke bij dit moet zijn. Ik dacht dat ze zei dat het een metselbij is, maar zeker weten doe ik het niet.

Een waterbad

Bij de buren is het erg warm in huis door dat platte dak. Een goede oplossing is koud water op het dak sproeien. Deze scholekster vondt dat ook wel fijn. Het blijkt een goede badderplek. Ben benieuwt of hij morgen terug komt.

Koolmees jongen

Elk jaar zit er boven de regenpijp van de buurman een paartje koolmeesjes. Zo ook weer dit jaar. Eerst zie je ze druk met takjes. Dan is het een tijdje stil. Na een paar weken hoor je heel veel gepiep uit het nest komen als je langs loopt. Waarna het weer stil is omdat ze uitgevlogen zijn.

Het is reuze gezellig op de werft want ze zijn wel met zijn tienen en zijn dit jaar gebleven. Ze vliegen van de ene hoek van de werft naar de andere want inmiddels hebben we op alle windrichtingen bomen staan. Ze spelen, roepen, kletsen, hangen ondersteboven, hebben ruzie, spelen tikkertje. En als je perongeluk in de buurt loopt raken ze helemaal in paniek maar hebben nog niet het benul dat ze gewoon weg kunnen vliegen. Deze liet zich vangen door de fotocamera.

Rozenbottels

Mijn ouders hebben in de tuin een heleboel rozen. Hun voorkeur gaat uit naar geurende rozen. Dit is volgens mij een of ander botanisch ding. Hij bloeit met enkel bloemige roze bloemen die heerlijk geuren. En hij maakt reuzachtige bottels. Blijkbaar heeft hij het naar zijn zin, want terwijl de bottels er al volop aan zitten, heeft hij ook nog bloemen.

Aparte berkenboom

Ik heb een berkenboompje in een pot staan. Hij staat tegen de oostenlijke muur van ons kantoor, dus ik loop er vaak langs op weg naar of van de timmerfabriek. Bleek het boompje ineens takken te hebben die in een driehoekige vorm groeien. En dat kan helemaal niet.

Bij nadere inspectie bleek een zeer goed vermomde rups van de stam opweg te zijn naar een zijtak. Ipv de hele route te lopen, stak hij gewoon over. Hierdoor zat zijn kont nog op de stam, en zijn kop al op de tak, waardoor hij een driehoek vormde. En precies op dat moment liep ik langs.

Stokrozen

Het heeft een paar jaar geduurt, maar vorig jaar is er eindelijk een stokroos aangeslagen op onze werft. En, nog belangrijker, weer terug gekomen. Het lijkt er op dat de stokroos zich eindelijk bij ons gevestigt heeft.

Als je er een close-up van maakt is het net een grafisch kunstwerk. En dan zie je ook heel goed hoe de stamper en het stuifmeel in zo'n bloem zitten. Hier komt het er met een soort kegeltje helemaal uit. Het doet mij denken aan zo'n grote digitale schotel waarmee ze proberen geluid uit de ruimte op te vangen.

Vooral hommels komen af op stokrozen. Die wentelen zich helemaal in het stuifmeel en zitten helemaal onder. Als je even blijft kijken naar zo'n hommel, lijkt het wel of hij helemaal high is van de stuifmeel. Ze gaan helemaal uit hun dak.

Vlinder

Bij terugkomst van vakantie, moest de tuin dringent aangepakt worden. Deze vlinderstruik was helemaal uit zijn voegen gegroeit en zat vol uitgebloeide bloemen. Ik wacht nooit met snoeien op het snoeiseizoen, maar ga een plant gewoon te lijf wanneer het mij uitkomt. En vlinderstruiken bloeien nogmaals als je ze snoeit net na de bloei. Welliswaar met kleinere bloemen, maar dat maakt niet uit.

Deze vlinder was nog druk aan het oogsten tewijl ik aan het snoeien was. Soms kwam hij even uitrusten op mijn broek, waarna hij weer snel verder ging. Vooral dit soort vlinders met fel gekleurde patronen op hun vleugels vindt ik erg mooi. Ik laat dus ook altijd een bosje brandnetels voor ze staan, daar houden vlinders van.

Sabi Sands vervolg

Voor de ochtend-drive wordt je om 05.30 uur wakker gemaakt. Erg vroeg. Ondanks dat het een prachtige zonsopgang was, hebben we weinig gezien. Alleen een paar buffalo's en wat vogels. Maar door de kou van de vorige dag was de natuur wel heel mooi. Het was zo helder dat we de bergtoppen in de verte konden zien.

De middag-drive was veel beter. De nieuwe gasten waren nog niet gearriveerd, dus hadden we een prive-drive. Alleen de ranger en tracker, en een nieuwe medewerkster van de lodge zaten bij ons in de auto. Dus mochten wij vertellen wat we het liefste wilde zien. En dat is natuurlijk een kill door een katachtige.

We hebben een luipaard gevonden, black genaamt, die uit was op een impala. Heel mooi om te zien hoe ze dat aanpakt. Vol gedult en uit het zicht blijvend. Proberen om rekening te houden met zowel de wind als de zon. Op sommige momenten ziet ze er heel aaibaar en lief uit net als onze huiskat Scoobie, maar op andere momenten wordt je er weer aan herinnert dat ze echt gevaarlijk is. Ik weet nu ook waar de benaming tijgersluipgang vandaan komt voor die onhandige manier van voortbewegen die ze in het leger doen. De kat-achtige beheersen die vorm van lopen met je buik over de grond tot in de puntjes.

Slim zijn ze ook. Telkens als wij de motor van de auto starte om te verplaatsen voor beter zicht, maakte zij gebruik van het geluid om dichter naar de impala's toe te gaan. In het begin dacht Patrick dat wij haar stoorde in de jacht, maar niets was minder waar, we werden gewoon gebruikt als dekking.

Helaas heeft ze de kill niet weten te maken. Uit eindelijk kregen de impala's haar door en was de jacht van ruim 1 uur dus voor niets voor haar. Later die avond hebben we nog wel een luipaard gezien met meer geluk. Helaas hebben we haar jacht niet kunnen volgen. Onderweg terug naar de lodge hebben we nog een bushbaby gezien. De springen maar liefst 5 mtr van boom naar boom.

De volgende ochtend hebben we de ochtend-drive nog mee gemaakt voor we weer weg moesten. Nog een laatste leeuwin en olifanten, en het zat er weer op. Dit kon ik nog wel weken achter elkaar doen.

De laatste dagen in Sabi Sands

We moesten door, naar onze laatste stop. Helaas. Maar eerst hebben we 's morgens een bezoek gebracht aan de Olifant Sanctuary. Daar hebben ze 2 mannetjes olifanten die gebruikt worden voor educatie. Je mag ze dus aanraken en voelen. Geleid door de verzorger voel je het verschil van de huid op de slurf of de oren. Je voelt de voetzolen die gebruikt worden om boodschappen door de grond te zenden. Je krijgt uitleg over de klieren die net onder de ogen zitten, dat die gaan druppen als de olifant stres heeft. En daarna mag je een rondje rijden op de rug van de olifant, wat ik natuurlijk gedaan heb. Jeetje, paardrijden is er niets bij. Je zit echt heel hoog, en je benen zitten zo wijd uit elkaar dat je vast knijpen aan de rug van de olifant geen optie is.

Daarna door gereden naar onze laatste lodge. Die ligt in een gedeelte waar een aantal farmers hun hekken neergehaalt hebben, en zich hebben aangesloten bij het Krugerpark. Eigenlijk zit je dus op prive-terrein. Het verschil is dat Kruger een aantal geasvalteerde wegen heeft met veel bezoekers, en je soms het gevoel krijgt dat je in de Beekse bergen bent. Hier, in Sabie Sands, zijn geen geasvalteerde wegen, en heel weinig mensen. Het echte 'je bent in het wild' gevoel dus.

Ook hier hebben we weer een prachtig huisje voor ons zelf, zoals altijd riet gedekt. Maar het belangrijkste is, we gaan op game-drive met een ranger en een tracker. We mogen 4x mee, beginnent bij aankomst. En we boffen, we komen niet 1 neushoren tegen, maar wel 5 in een groepje. En 2 daarvan vonden het nodig in ons bijzijn eens uit te vinden hoe sterk ze zijn. Een vriendschappelijk partijtje worstelen was het resultaat.

Daarna zijn we naar een plek gereden waar de vorige dag een buffel was gevelt door leeuwen. Zo'n dier is zo groot dat ze het niet helemaal op kunnen en het dus achter laten voor andere. Nu zaten er ook een leeuw en zijn vrouwtje voor een maaltijd. En de gieren zaten al te wachten in de bomen tot ze er bij konden. Als of je naar de film Junglebook zit te kijken.

Helaas voor de leeuw was er een groepje buffels onderweg, en die dieren blijken wraakzuchtig te zijn. De gids vertelde dat de meeste leeuwen gedood worden door buffels. Vooral als leeuwen een buffel opeten, daar zijn ze het gewoon niet mee eens. In ons geval kwam het neer op een show van naar elkaar grommen en stoer doen. Echter, een leeuw vindt voedsel zo belangrijk, dat laat hij zich echt niet afnemen. En deze buffel besloot dat het het gevecht niet meer waard was. Dus vertrok hij weer met zijn vrienden. Heel indrukwekkent om te zien.

Onderweg hebben we nog een tijdje vertoeft midden in een kudde olifanten. Ze waren overal om ons heen. Inmiddels is er lang genoeg niet gejaagt in die omgeving, dus voelen ze zich voldoende op hun gemak. Hierdoor konden we toekijken hoe een babyolifant van een maand of 2 gezoogt werd door de moeder. Uiteindelijk was de kudde ons voorbij getrokken toen er nog een laat komer uit de bosjes kwam. Die had niet helemaal door het de vork in de steel zat en dacht dat wij hem probeerde af te scheiden van de groep. Oren wijd en luid trompetterend in gestrekte draf naar de groep toe. Zodra hij ons gepasseerd was kwam hij meteen tot rust. Het 'gevaar' van de kudde verliezen was geweken. Wat mooi om te zien.

Tijdens zonsondergang wordt er een plek opgezocht waar we veilig uit de auto kunnen voor een sundowner. Een drankje en een hapje dus. Waarna het ook echt donker is en we nachtdieren kunnen spotten. Deze nacht was het rustig, dus hebben we aandacht besteed aan de sterren. Het blijft prachtig hoe goed je hier de melkweg kunt zien. De avond wordt besloten met een diner bij het kampvuur met licht van lantaarns. Helaas bleek het vanavond het winter te zijn, het was heel erg koud. Gelukkig kregen we allemaal een deken om ons warm te houden.

Krugerpark, veel beesten

Vandaag zijn we op eigen houtje het Krugerpark in gegaan. Zolang je in je auto blijft mag je daar vrij rond rijden. En we hebben heel veel gezien!

Na ongeveer 'n 1/2 uur in het park hadden we nog niets gezien. Niet eens een hert. Dus was ik al wat teleurgesteld, ongeduldig tiepje dat ik ben. Maar dat kwam helemaal goed. 's Morgens begonnen we met een grote bruinrode eagle, gevolgt door 3 leeuwinnen. Daarna zagen we olifanten oversteken met een baby. We hebben bij een poel 2 fisheagles gezien. Buffels net voor de koffie. En tussen tijds veel antilopen en herten.

's Middags hebben we een giraf gezien en weer nijlpaarden. Waarna we een luipaard in de boom zagen liggen met zijn gevangen prooi opgehangen aan een tak. We zagen een hyena mannetje langs de weg liggen met zijn vrouwtje verder op die haar 2 jongen zoogde.

Daarna een mannentjes olifant en tenslotte een leeuw en zijn vrouwtje die lag te poseren langs de weg! Zij lag verveeld met haar rug naar de weg in het lange gras. Maar hij lag echt op het randje van de weg te poseren. Als het Paris Hilton was geweest zouden we zeggen dat ze weer mediageil was. Het was echt net alsof hij de tijd nam om zoveel mogelijk mensen een goede foto van hem te laten nemen. Wat dan ook gebeurden. Hij zag eruit of hij genoot van al die aandacht. Grappig!

Wat een dag. Deze opsomming klinkt alsof het de gewoontste zaak van de wereld is, maar het was echt heel gaaf! We waren dan ook pas om 18.00 uur het park uit, precies op sluitingstijd.

Alleen nog de neushoren, dan is het helemaal af. Wat we verder nog zien is alleen maar mee genomen.

Nog mooier

Het is zaterdag, en de zon schijnt. Gisteren was het nog mistig, en vroor het overdag. Dus nu, met die mooie zon, heb je prachtige bomen. Waarschijnlijk heeft iedereen van die mooie plaatjes gezien en geschoten, en zijn we allemaal overvoert met al dit moois. Maar toch laat ik er een paar zien.

Zo mooi is nu een industrieterrein dat al wat ouders is. Ik kan dan ook niet begrijpen dat de hedendaagse opvatting is dat op industrieterreinen geen natuur kan/mag zijn. Ik hoop dan ook dat alle plannen voor een kaalslag door al dit moois weer van de baan zijn.

Eerst even een rondje spoor gelopen met de honden. Nu kun je op de foto's zien hoe scheef het pad al ligt. Wonderlijk hoe de natuur altijd weer gewoon zijn eigen gang gaat als wij mensen ons terug trekken.

En natuurlijk een prachtig plaatje van de kerk die je ziet vanaf de oude spoorbaan.

Patrick is gaan schaatsen met mijn vader en mijn broertje, en mijn moeder en ik zijn gaan lopen met de honden. Bij de woerdense verlaat hebben ze mooie routes om te lopen. En ook hier was het prachtig. Er liepen dan ook veel mensen met een fototoestel.

Mist+vorst=adembenement

Vanmorgen moest ik er nog even op uit om wat boodschappen te doen. Toen heb ik meteen even wat foto's genomen. Want wat is het mooi buiten! Windstil weer, mist en vorst. Samen geeft dat prachtige plaatjes. Jammer dat de zon nog niet wil schijnen, dan zou het nog mooier zijn.

Ik ben weer even gestopt bij het parkje waar ik ook de foto's voor de indian summer heb genomen. Dat rijtje bomen ziet er weer heel mooi uit.

Maar de treurwilg die bij de toegangsbrug staat, is in zijn uppie eigenlijk nog mooier.

Het hoogtepunt in het parkje is toch wel het pad wat naar de dijk loopt. De bomen maken er echt een hele mooie poort van.

En ik wist niet dat we zo veel spinnenwebben op de werft hebben. Nu kun je pas goed zien wat een kunstwerkjes dat zijn. Kortom, het is echt genieten buiten.

Bewondering

Wat zijn ze sterk, die goudsbloemen. Al meerdere nachten vorst, met mist waardoor je onder de ijskristallen zit, en toch nog mooi in bloei staan. Dat doen wij ze niet na.

Update indian summer

Ik ben vandaag nog even naar het parkje gegaan om te zien hoe de bomen er bij staan. Tenslotte voorspellen ze voor deze nacht en morgen storm, en dan is het voorbij met die mooie kleuren.

Deze foto is vanaf de andere kant van de rij genomen. En de kleuren zijn inderdaad mooi. Jammer dat het reeds zo veel gewaait heeft, anders had het nog spectaculairder kunnen zijn. En normaal gesproken schijnt de zon zo rond deze tijd van achter mij op de bomen, nu heb ik wat last van tegenlicht waardoor het niet zo goed uitkomt.

Deze foto is genomen als je het parkje uitkomt. Hier kun je goed zien dat sommige bomen lang in het blad blijven, terwijl andere allang in winterkleed gaan. Ik vraag me nog steeds af waarom de ene boom het zo lang uit houd en de andere niet. Wel heb ik gezien dat het soort afhankelijk is.

Belevenissen op het balkon

Eigenlijk moet ik weer mijn ramen wassen. Maar als ik dit zie vraag ik me af of dit wel nut heeft. Deze bewoner bevuilt niet alleen mijn raam door zijn of haar loopspoor, maar poept ondertussen ook nog dat het een lieve lust is. En ik maar denken dat ze al in winterslaap zijn na mijn vonst in onze voormalige volkstuin.

Inmiddels zijn de koolmeesjes en andere winter bewoners ook al gearriveerd op het balkon. Elke ochtend maken ze veel misbaar omdat ik nog steeds niet geinvesteerd heb in vetbollen en ander snoepgoed. Maar zolang het voedsel in de natuur nog vrij verkrijgbaar is (lees, slakken bij de vleet die mijn plantjes consumeren en her en der rupsen op rooftocht) kunnen ze de pot op. Ze wachten nog maar even.

Geen vegetarier

Deze heb ik een keer kado gehad toen ik voor een vergadering bij een kweker was. Sinds dien staat hij bij ons op het aanrecht.

Dit is een vleesetende bekerplant. En hij doet zijn werk goed. Als we al eens een vlieg hebben, wordt die snel geconsumeert. Het idee is dat onder in de beker een vloeistof zit, vergelijkbaar met maagsappen. Boven in de beker wordt een voor een vlieg aanlokkende geur verspreid. Als die vlieg daar probeert te landen, en steeds dieper in de beker afdaalt, wordt hij opgegeten/verteerd door de vloeistof. En het deksel functioneert als afdakje, zodat er geen (regen-) water bij de kostbare vloeistof komt. Ingenieus he?


Hij kan zelfs bij ons redelijk goed buiten blijven en overwinteren. Dat vindt ik echter niet leuk, vandaar zijn plaats op het aanrecht. En hij houd van veel water. Buiten dus planten bij een vijver, of binnen lekker met zijn voeten nat zetten. Ik vergeet dat nog wel eens, waardoor sommige van mijn bekers dor worden. Hij houd van erg arme grond, dus geen pokon erbij. Daar gaat hij zeker van dood. Gek genoeg maakt hij ondanks dat gebrek aan voedsel heel makelijk nieuwe bekers. Krijgt hij zeker toch genoeg vliegen te eten bij ons.