Het gaat goed en slecht met ons. Eigenlijk houd dat in dat het bedrijf lekker loopt en het druk is. Daarnaast hebben we voor Ecobouw ook al een aantal klussen binnen. Daar zijn we blij mee, het gaat ons goed. Maar het betekent ook dat we hard moeten werken, en dus minder vrije tijd hebben. Waardoor we sommige dingen moeten op offeren, helaas.
En zo komt er een eind aan onze volkstuin. Erg jammer. Maar dat wat begon als ontspanning, is nu een blok aan ons been daar we te weinig tijd hebben om hem bij te houden. En dat is ook niet leuk voor de buren, omdat zij de zaden van ons onkruid kado krijgen. Per 1 januari staat hij weer te huur voor iemand anders.
Afgelopen weekeind hebben we tijd besteed aan de oplevering van onze volkstuin. We hebben dit stukje grond gehuurt, en moeten het ook weer in redelijke staat achter laten als we stoppen met huren. Al het hout wat we erheen hebben gebracht als looppaden moest weg. De gereedschappen die er lagen moesten mee naar huis. En een aantal vaste planten, zoals de salie, wilde ik op onze eigen werft planten.

En dan is dit wat er overblijft, een lapje onkruid tussen het schuurtje van de ene buurman en de kas van de andere buurman in. We mogen nog oogsten tot december, en dan gaat de frees er over heen, zodat de volgende huurder een verse start heeft. We wensen hem of haar veel plezier, want het is erg leuk!

Deze, volgens mij een zwam, in mijn jeugd bekent als elfenbankje, hangt al weken aan deze boom langs een weg waar ik regelmatig kom. Maar op die momenten had ik geen tijd om te stoppen, of mijn fototoestel niet bij me. Ik heb wel mooi het verouderingsproces kunnen volgen. Net als bij mensen verdroogt de huid wat, en onstaan er rimpels. En de kleur verandert, in dit geval wat bleker. Heel interessant.







